Wing Chun Kung Fu


Wing Chun Kung Fu is een snelle effectieve vechtstijl.

Het Wing Chun Kung Fu is een eenvoudige vechtstijl (meer dan vechtsport) die relatief makkelijk en snel te leren is. De technieken zijn niet zozeer sierlijk, maar logisch en praktisch in een gevecht. Het Wing Chun is een zeer geschikte vechtstijl voor zelfverdediging voor mannen, vrouwen én kinderen.

Historie

Het Wing Chun (loflied voor lente) is afkomstig uit het zuid-oosten van China. De stijl is vernoemd naar het meisje Yim Wing Chun die de stijl leerde van de non Ng Mui. Deze vluchtte uit het Shaolin klooster toen de Chinese keizer opdracht gaf het klooster te vernietigen uit angst voor de monniken. Ze gebruikte de stijl om een opdringerige man te verslaan. Yim Wing Chun gaf vervolgens de stijl door.

Via Wong Wah Bo, Leung Chan en Chan Wah kwam het Wing Chun terecht bij grootmeester Yip Man die de stijl in 1949 in Hong Kong introduceerde, alwaar het snel een aanzienlijke populariteit genoot. Sigung (grootmeester) J. Wang Kiu, leerling van Yip Man, bracht het Wing Chun in de jaren zeventig als eerste naar Europa. Woonachtig in Nederland, gaf hij o.a les aan Ruud Perreijn. Sifu Perreijn volgde de originele stijl zoals hij deze van Wang Kiu geleerd heeft, zodat deze niet verloren zal gaan voor het nageslacht, waaronder Sifu Pieter.

Zie voor een volledig overzicht de stamboom van Wing Chun.

Technieken

In het Wing Chun Kung Fu ligt de nadruk op handtechnieken. Dit wil echter niet zeggen dat de beentechnieken verwaarloosd worden. Deze komen aan bod als de leerling enigszins gevorderd is en over de benodigde basistechnieken beschikt. Anders dan bijvoorbeeld bij Karate of Taekwondo worden aanvallen niet ‘geblockt’, maar met soepele doch krachtige technieken, naar de aanvaller terug gericht, afgewend.

Toepassing van Wing Chun wordt geoefend met vormen en sparren. De 6 vormen van Wing Chun, waarvan twee met wapens, bevatten alle bewegingen waaruit Wing Chun bestaat in serie geschakeld. Sparren is eigenlijk vriendschappelijk vechten om op snelheid de technieken te oefenen, waarbij een aantal aandachtspunten van belang zijn.

De mate van geoefendheid van een Wing Chun’er wordt uitgedrukt in de kleur sjerp (band). Het bandensysteem van Wing Chun berust op de (effectieve) trainingstijd en de opgedane kennis en vaardigheden, waarvoor een examen moet worden afgelegd.